FAQs

Woda żywa powstaje na skutek uzdatnienia jej wodą wzorcową lub wodą wzorcową z kryształami. Woda staje się żywą kiedy heksagonalne klastry (orto-klastry) przeważają nad klastrami nieustrukturyzowanymi (para-klastry), czyli powyżej 50%. Woda z Systemu ALIA ma 95% klastrów heksagonalnych. Woda żywa nie stanie się wodą wzorcową, chyba, że osiągnie 100% klastrów ustrukturyzowanych, co nie jest możliwe do osiągnięcia w warunkach domowych.

Woda wzorcowa to najwyższy możliwy stopień ożywienia wody, wyróżnia pełną strukturą i regularnością klastrów, zawiera 100% orto-klastrów. Jej struktura jest nie zniszczalna, chyba, że zostanie rozcieńczona wodą z niższą strukturą. Wody wzorcowej nie można rozmnażać, po dodaniu nawet jednej kropli innej wody która zawiera poniżej 100% orto-klastrów woda wzorcowa zacznie wytrącać swoją moc – po około 30 dniach będzie to martwa woda.

By wyjaśnić szalenie ważny temat orto- i para-klastrów, musimy sięgnąć do mechaniki kwantowej i z tego punktu widzenia, choć w prostych słowach, opisać stany cząsteczki wody.

Każdy atom wodoru w cząsteczce wody ma moment magnetyczny zestawiony ze spinem protonu wynoszącym ½. Spin protonu może być równoległy lub antyrównoległy, jak pokazano na rysunkach poniżej.

Kiedy spin jest równoległy, mówimy o cząstce orto i momencie magnetycznym =1. Stany spinowe występujące w tej cząsteczce to -1, 0 i +1. Gdy spin protonu jest antyrównoległy, moment magnetyczny wynosi 0 i takie cząstki nazywamy para. Orto-cząstki są wrażliwe na zewnętrzne pole magnetyczne i wirują w zasadzie w każdej temperaturze. Oczywiście w temperaturze 0 kelwinów wszystkie cząstki są w stanie para i dopiero podnosząc temperaturę uzyskujemy cząstki w stanie orto. Para-cząstki nie ulegają zewnętrznemu polu magnetycznemu i większość z nich nawet w temperaturze pokojowej nie rotuje. Oba te stany są w wodzie ciekłej w równowadze i stosunek orto- do para-cząstek jest różny w zależności od temperatury. Istnienie orto- i para-cząstek determinuje też możliwość określenia wody, jako żywej i martwej. Badacze z Rosyjskiej Akademii Nauk doszli do wniosku, że o wodzie żywej mówimy, gdy zawiera ona orto-klastry, zaś o wodzie martwej, gdy jest w niej przewaga para-klastrów. Korzystna więc byłaby możliwość przesunięcia równowagi w stronę orto-klastrów. Nawiasem mówiąc, ci sami badacze twierdzą, że gdy następuje przewaga orto-cząstek, to proces ten trwa aż do momentu, gdy wszystkie cząstki zmienią swój stan kwantowy na orto, czyli stworzą wodę „żywą”.

Jednocześnie orto-cząstki są w stanie tworzyć klastry (struktury) o większym stopniu upakowania (gęstości) cząstek, co widać w zmianie parametrów fizycznych wody. Struktury tworzone przez orto-klastry ze względu na większe upakowanie mają inne ciepło właściwie (zdolność do przechowywania energii w postaci energii kinetycznej wiązań), a większa gęstość to zmniejszenie pojemności cieplnej, bo zmniejsza się ilość stopni swobody dla poszczególnych wiązań.

Cykl wody w naturze to cykl 60 letni, dziś wylana szklanka wody na trawnik za 60 lat wypłynie w studni głębinowej. Mamy za sobą 180 lat przemysłu, czyli woda znajduje się w 3 cyklu naszej przemysłowej degradacji wody. Za każdym razem jak znalazła się na powierzchni ziemi trafiała gdzieś na nawozy sztuczne z pól, do oczyszczalni ścieków mechanicznej i chemicznej, transportowano ją rurami na skutek czego za każdym razem zatraciła swoją strukturę aż do stanu obecnego.  Wody pitnej na naszej planecie jest koło 0,3%, a w niej wody o naturalnej nie zaburzonej strukturze niecałe 5%. 95% całej wody na Ziemi ma zdegradowaną strukturę.

Niestety nie. Od wielu lat krąży w Internecie mit że wystarczy zamrozić wodę w zamrażarce i tym samym przywraca się jej struktura. Woda zamrożona w lodówce ma taką strukturę jaką ma woda, która została zamrożona, czyli szansa ok. 1% że jej struktura jest niezaburzona. Samo mrożenie wody nie powoduje przywrócenia jej struktury a jedynie w przypadku badań laboratoryjnych ukazuje strukturę jaką miała przed zamrożeniem. Proszę przyjrzeć się badaniom kryształów lodu Masaru Emoto.

Jeśli zanurzasz wiadro w morzu i wyławiasz samą wodę, to nie znaczy, że ryby nie istnieją. Powiedziała amerykańska astronom Jill Cornell Tarter w kontekście poszukiwania cywilizacji pozaziemskich. Ta myśl również doskonale pasuje do naszego mikrokosmosu jakim jest woda.

Najczęściej skupiamy się na odczynie (pH), potencjale (redox) oraz twardości wody. Żadna z tych zmiennych nie zbada klastrów, a tym samym nie opisze poziomu życia w wodzie. Niemniej jednak omówmy te zmienne. 

Przyjmuje się, że dla roztworów wodnych wartość pH mieści się w przedziale 0-14; roztwory kwaśne: pH<7, roztwory zasadowe: pH>7, obojętne: pH=7. Zwykle wody powierzchniowe posiadają pH w zakresie 6,5 – 8,5 co odpowiada formalnym wymaganiom stawianym wodzie pitnej. PH w wypadku wody żywej nie ma znaczenia, gdyż przystosuje się ona do potrzeb naszego organizmu i tyle ile on (organizm) potrzebuje jonów zasadowych lub kwasowych z wody, tyle dostanie by przywrócić równowagę. Nasza woda przywraca równowagę, a o to chodzi w aplikowaniu wody czy to alkalicznej (zasadowej) czy kwaśnej. To samo dotyczy potencjału Redox. Nie ma znaczenia jaki on jest (potencjał redox) w wodzie strukturyzowanej, bo dla organizmu dużo ważniejsza jest możliwość pobrania lub oddania wodzie elektronów, a co za tym idzie przywrócenie równowagi. Potencjał ujemny wody redox mówi o nadmiarze elektronów do pobrania. W naszej wodzie nie potrzebujemy określać potencjału, bo nie dostarczamy organizmowi w sposób sztuczny elektronów tylko woda „współpracując” z nami przywraca równowagę kwasowo-zasadową, czyli pH całego organizmu jest na poziomie najbardziej mu odpowiadającym. Inaczej mówiąc: organizm współpracując z wodą ma takie pH jakie jest mu potrzebne. I może być ono inne dla każdego człowieka. Na tym polega zaleta wody żywej.

Oprócz tego, że żywa woda wyręcza nas w doborze pH czy potencjału redox, potrafi jeszcze wypierać toksyny z organizmu. Mechanizm ten nie jest do końca poznany, ale może wynikać ze zdolności wody żywej do samooczyszczenia. Tak jak potrafi usunąć gaz tak potrafi też usunąć wszelkie związki jej obce i obce naszemu organizmowi. Dzięki temu nasz organizm funkcjonować może dużo lepiej, nie traci energii na walkę z truciznami, dłużej będziemy mogli zachowywać młodość i sprawność.

Żywa woda odpowiada również za jedną z najbardziej istotnych dla człowieka funkcji, zapobiega błędom podczas replikacji DNA, która jest częstą przyczyną powstawania nowotworów.

Człowiek to 74% wody, mózg to aż 95% wody, cykl wymiany wody w organizmie około 9 dni przy piciu wyłącznie żywej wody, nie ma organizmu, który by nie zareagował na taką zmianę. Mogą zdarzyć się biegunki, ponieważ organizm będzie się oczyszczać. Ciekawą próbą jest podlewanie kwiatów, natura świetnie reaguje z żywą wodą. Nasiona rzeżuchy lub na przykład rzodkiewki (2 x 100 ziaren), nasypać na watkę w pojemniku szklanym. Bardzo ważne, aby pojemniki rozdzielić do innych pomieszczeń, jeden podlewać wodą żywą drugi wodą nieodnowioną. Po kilku dniach (pierwsze obserwacje po 24 ha) można zaobserwować samodzielnie różnicę występujące we wzroście.

Odnowa wody opiera się na przekazaniu informacji do wody. Technologia ALIA Crystal Energy jest oparta na właściwym połączeniu wody wzorcowej ze specjalnie oczyszczonymi i zaprogramowanymi kryształami górskimi, dzięki czemu woda jest naładowana ujemnymi jonami wodorowymi, a poziom orto-klastrów podniesiony jest do 96%. Nie bez znaczenia jest geometria konstrukcji. Woda przepływająca przez ALIĘ przyjmuje pożądaną charakterystykę.